கோயிலும் ஆகமமும்

சைவ மரபில் 28 சிவ ஆகமங்களையும், வைணவ மரபில் பாஞ்சராத்திரம் மற்றும் வைகானச ஆகமங்களையும் குறிப்பிடுகிறது. இவை இறைவனால் அருளப்பட்டவை என்ற சமய நம்பிக்கையையும் விளக்குகிறது.

கர்ப்பக்கிருகத்தில் உள்ள விக்ரஹத்துக்குப் பிராண பிரதிஷ்டை செய்யும் மந்திரங்களும், கோயில் கட்டுமானக் கலையான சில்பசாஸ்திரமும் ஆகமங்களுடன் தொடர்புடையவை எனக் கூறுகிறது.

ஒரு ஆகமத்தில் சொல்லப்படாத விஷயத்தை மற்றொரு ஆகமத்திலிருந்து ஏற்கலாம் என்றும், ஒரே சடங்குக்குப் பல வழிமுறைகள் இருக்கலாம் என்றும் விளக்குகிறது. அதனால் ஒரே ஆகமத்தைச் சார்ந்த இரு கோயில்களின் நடைமுறைகள் மாறுபடலாம்.

பிரதிஷ்டையும் கும்பாபிஷேகமும் செய்யப்பட்ட பழமையான கோயில்கள் தங்கள் ஆகம மரபைத் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பவை என்பது நூலின் நிலைப்பாடு. பரிவார மூர்த்திகளின் அமைப்பு, பூஜை முறை, கோயிலின் மரபை அறிந்த அர்ச்சகரின் விளக்கம் ஆகியவற்றை அது முக்கியமாகக் கருதுகிறது.

கோயிலை ஆகமம் அல்லாதது என்று அறிவிக்கும் அதிகாரம் குறித்தும் இப்பதில் கருத்து தெரிவிக்கிறது. அது நூலின் வாதம்; இப்பக்கம் எந்தக் கோயிலையும் வகைப்படுத்துவதில்லை. முழு வாதத்தை மூலப் பக்கங்களில் படிக்கலாம்.

அர்த்த மண்டபம், மகா மண்டபம், பலிபீடம், கொடிமரம், உபசன்னதிகள், கோபுரம் ஆகியவை இல்லாத நிலையை இக்கேள்வி எடுத்துக்கொள்கிறது. இவை இல்லாத குகைக் கோயில்களிலும் ஆகமப்படி பூஜைகள் நடப்பதைப் பதில் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இறை நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கோயிலின் ஆகமத் தொடர்பைப் பார்க்கும் நூல், சில்பசாஸ்திரம் அறிந்தவர்கள் அதன் அமைப்பைக் கொண்டு விளக்கலாம் என்றும் கூறுகிறது.

பல காலமாகத் தேவைக்கேற்ப மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டிருக்கலாம்; அவற்றுக்கான எழுத்துச் சான்றுகள் இன்று இல்லாமல் இருக்கலாம். தொடர்ந்து பூஜை செய்துவரும் மரபினருக்கு, அந்தக் கோயிலுக்கே உரிய பத்ததி எனப்படும் நடைமுறைகளும் தெரிந்திருக்கலாம் எனக் குறிப்பிடுகிறது.

திருவிழாக்கள் அந்த ஊர் அல்லது கோயிலின் பாரம்பரியம், வருமானம், பக்தர்களின் முயற்சி, அறநிலையத்துறையின் ஆதரவு ஆகியவற்றைப் பொறுத்திருக்கலாம் எனப் பதில் கூறுகிறது.

கோயில் கட்ட விரும்பும் யஜமானர், ஆகமங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற ஆசார்யரை அணுக வேண்டும்; ஆசார்யர், கட்டுமானம் மற்றும் விக்ரஹ அமைப்பில் தேர்ந்த சில்பியைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும் எனக் கூறுகிறது.

கட்டுமானத்துக்கும் விக்ரஹ அமைப்புக்கும் சில்பி, பூஜை தொடர்பானவற்றுக்கு ஆசார்யர் பொறுப்பானவர். விக்ரஹத்தைப் பொறுத்தவரை சில்பியைத் தாயாகவும் ஆசார்யரைத் தந்தையாகவும் நூல் உவமிக்கிறது; கோயில் தொடர்பான முடிவுகளில் ஆசார்யருக்கு முதன்மை அளிக்கிறது.

மூலக் கேள்வி, குறிப்பிட்ட அர்ச்சக மரபினரின் பூஜை உரிமையைப் பற்றியது. பதில், ரிஷி மரபுகளையும் பூர்வகாரணாகமத்தையும் குறிப்பிட்டு, தினசரி பூஜை மற்றும் பிரதிஷ்டைச் சடங்குகளின் பங்குகளை விளக்குகிறது. இது நூலின் சமய விளக்கம்; அர்ச்சகர் நியமனத்துக்கான சட்ட வழிகாட்டல் அல்ல. அதன் முழு விவரம் மூலத்தில் உள்ளது.

படையெடுப்பு, கொடுநோய் போன்ற காரணங்களால் பழைய நடைமுறைகள் மாறியிருக்கலாம் என்றும், தற்போதைய வழக்கத்தைத் தொடர்வது நல்லது என்றும் நூல் கருத்து தெரிவிக்கிறது. நீதிமன்ற வழிகாட்டுதல்களையும் குறிப்பிடுகிறது; ஆனால் வழக்கு எண்களையோ தீர்ப்புகளின் உரையையோ தரவில்லை.

தேர்ந்த அர்ச்சகர் இல்லாத சூழலில் வழிபாடு தடைப்படாமல் இருக்க ஊர் மக்கள் வேறு ஒருவரை ஏற்பாடு செய்திருக்கலாம் எனக் கூறுகிறது. அத்தகைய சூழலுக்குத் தீர்வு தேட வேண்டுமே தவிர கோயிலின் மரபையே மறுக்கக் கூடாது என்பது அதன் வாதம். 2022 நீதிமன்ற உத்தரவுகளைக் குறிப்பிடுகிறது; குறிப்பிட்ட தீர்ப்பை அடையாளம் காட்டவில்லை.